هر روز پیگیری و هر روز تماس از طریق تلفن همراه شخصی. به کتابخانه خط تلفن تعلق نمیگیرد. پورت خالی نداریم.
گفتنش خیلی ساده است، اما محلی با نزدیک به 200 عضو برای ارتباط با کتابدار چه باید بکنند؟ کتابدار برای پیگیری امور روزانه و تمام مشکلاتی که یک کتابخانه در پارک محله دارد چه باید بکند؟ برای تماس با اداره و پاسخ به نامه های اداری چه باید بکند؟ خط تلفن نیست، اینترنت نیست. آیا نیمه روزی که باید به مسائل خانه و خانواده رسید وقت مناسبی برای انجام اور اداری اینترنتی و سر زدن به اتوماسیون اداری است؟ نامه های بی جواب! هیچ چیز سر جای خودش نیست. اساس کتابخانه نظم است. کاربران کارت عضویت ندارند. کتابها ثبت نشده است. مراجعان و اعضاء کتابخانه از تمام حقوق خود به تمام و کمال برخوردار نمی شوند.
تا امروز حدود پنج ماه است که تمام فعالیتهای کتابخانه بدون خط تلفن و اینترنت انجام شده است. کارت موقت چاپ شده، اطلاعات اعضا وارد شده، اتوماسیون اداری بطور دوره ای و ماهانه از منزل چک شده و بعضی از نامه ها پاسخ داده شده است. با تمام صبوری های ما و کادر اداری هنوز اوضاع چند کتابخانه دیگر به همین منوال می گذرد.
بالاخره یکی از دوستان که شاهد درگیری های من در نبود خط تلفن و اینترنت بود اندر مزیت کتابخانه های عمومی شعری سرود و جوابی دریافت نمود.
لطفا کتابخانه ها را دریابید. این مکان های مقدس انسان ساز را درک کنید. همیشه راهی هست یا راهی باید ساخت. لطفا به کتابخانه ها خط تلفن بدهید!