بعد از حدود 5 ماه بی آبی و مشکلات ناشی از آن، اگرچه گلدان ها خشک شدند و کسی حق استفاده از سرویس بهداشتی را نداشت، اگرچه نظافت محوطه و سالن های کتابخانه به سختی انجام شد، اگرچه اغلب حتی قطره آبی در مخزن آبسرد کن نمی توانستیم برای کودکان بریزیم و می بایست کتابدار از منزل بطری آبی برای رفع عطش تابستانی می آورد و حتی برای شستن دستهایی که از تماس با کتابها خاکستری رنگ شده بود قطره آبی نبود، اما بالاخره به همت مسئولین پس از 5 ماه بالاخره آب به کتابخانه شقایق رسید. باز هم جای شکر و سپاسگزاری دارد. می شد حتی تا پایان سال این بی آبی ادامه داشته باشد و چه کاری از دست من و مراجعان بر می آمد؟!